Het is donderdagmiddag en ik kom bij een gezin uit Leeuwarden vandaan. Zoon Bart van 8 jaar heeft het moeilijk op school. De omgang met zijn klasgenoten verloopt moeizaam. Hij vindt weinig aansluiting en ook juf krijgt lastig grip op hem. Bart zit hierdoor niet goed in zijn vel en dat resulteert in onhandelbaar gedrag, zowel op school als thuis. De school heeft, in overleg met de ouders, onze hulp ingeschakeld. Uit onderzoek blijkt dat Bart ADHD heeft. Mijn collega, orthopedagoog Titia, ziet Bart nu wekelijks op school. Door middel van behandeling zorgt ze ervoor dat Bart meer overzicht krijgt en rustiger wordt. “Ik zou graag eens kijken hoe het thuis met hem gaat”, zei collega Titia vorige week. “Ik verwacht dat het Bart enorm zal helpen als hij thuis wat meer structuur krijgt en dat hij en zijn ouders handvatten krijgen om met zijn gedrag om te gaan”. Het klinkt logisch dat we Bart thuis ook een helpende hand bieden. Zijn leven gaat immers gewoon door als hij buiten het hek van de school is.
Ik verwacht dat het Bart enorm zal helpen als hij thuis wat meer structuur krijgt”
In de realiteit is het echter minder logisch. Het verbinden van de werelden waar een kind zich het meest in begeeft is niet altijd vanzelfsprekend. Dat zorgt er in sommige gevallen voor dat de behandeling thuis en op school niet altijd naadloos op elkaar afgestemd zijn. En dat is voor kinderen als Bart niet fijn, het zorgt voor onrust. Toch zijn de school, ouders en het kind onlosmakelijk aan elkaar verbonden als het gaat om de ontwikkeling van het individuele kind. Daarom ben ik zo blij dat we het bij Cedin wèl vanzelfsprekend hebben gemaakt om deze werelden te verbinden. Wij kunnen dit doen doordat we twee organisaties bij elkaar hebben gebracht die verstand hebben van beide werelden. De één is al ruim 40 jaar werkzaam in het onderwijs (Cedin), de ander komt al jarenlang bij gezinnen thuis (Juneco). Als 1 organisatie werken we samen. Ik heb zojuist met Bart zijn ouders afgesproken dat collega Titia volgende week bij hun thuis komt. ‘Wat fijn’, zeiden zijn ouders. ‘Bart is aan Titia gewend en voelt zich goed bij haar’. Die laatste opmerking zegt alles. Want dat is precies waarom we dit doen. Eén wereld maken van de zorg op school en de zorg thuis omdat het kind zich daar goed bij voelt.

Cedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may also like

Als sporten niet vanzelf gaat – Meld je aan voor de KidsClub!
Als kinderen gepest worden..