Een stap vooruit!

Je bent hier: Home / Over Cedin / Nieuws en achtergrond /Een stap vooruit!

Column

Een stap vooruit!

Peter Franzen
Kinder- en Jeugdpsychiater Cedin

Woensdagmiddag, de laatste afspraak van vandaag, het is zonnig weer en de deur naar het voorjaar staat open. Een meisje van 15 jaar komt de spreekkamer binnen met haar vader voor een eerste gesprek. Ze is al jaren erg angstig in contact met mensen, bang op school, heeft een gebrek aan zelfvertrouwen, ziet alles negatief en ziet als een berg tegen dit gesprek op. Hoewel aan de buitenkant een mooie, goed verzorgde en vrolijke adolescent te zien is, is het van binnen donker en zwart. Ze durft nauwelijks over haar problematiek te praten en schaamt zich dat ze zo aan het woord is en in de belangstelling staat.  

Ik prijs haar voor het feit dat ze is gekomen, dat ze haar problematiek onder ogen ziet en haar worstelingen durft te bespreken. Wetende dat dit de eerste belangrijke stap is richting verandering, verbetering en vooruitgang. Maar ik weet ook hoe lastig het is om op deze jonge leeftijd erop te vertrouwen dat het allemaal wel goed zal komen, dat er mensen zijn die om je geven, dat het vermogen om te relativeren en te reflecteren alleen maar toe zal nemen met het klimmen van de jaren en dat er waarschijnlijk een moment gaat komen waarop ze zal durven zeggen: “Ik ben goed genoeg en men doet het er maar mee.” 

Het is de kunst in mijn vak om al deze verworven inzichten en ervaringen te vertalen naar hoop en motivatie voor dit meisje in mijn spreekkamer. Met de nodige humor van mijn kant en met de aanvullingen van haar vader op de verhalen van zijn  dochter, ontvouwt zich een mooi gesprek waarin er in korte tijd veel besproken wordt. Ze komt uit een liefdevol gezin, is slim, heeft een baantje, doet het goed op school, heeft een goede vriendin, houdt van lezen en zet zich keer op keer over haar angsten heen om toch de dagelijkse dingen te blijven doen. Alle voorwaarden om stappen vooruit te zetten zijn bij haar aanwezig. Maar toch blijft het grote, zwarte monster van angst en somberheid dag en nacht om haar heen spoken. 

Aan het einde van het gesprek heeft ze zich voorgenomen de behandeling en de gesprekken met beide handen aan te pakken. We maken de aanzet tot een stappenplan en daarin wordt zelfs opgenomen dat het starten van medicatie een optie is. Dit is iets waar ze heel erg bang voor is, maar wat gezien de ernst van de klachten een reële behandelmogelijkheid is. We maken een tweede afspraak om de verdere behandeling vorm te geven. 

Na dit gesprek met vader en dochter, voel ik me energiek en vrolijk. Ik neem even de tijd om dit gesprek op me in te laten werken en te overdenken waarom dit gesprek me een goed gevoel geeft. In de auto terug naar huis, denk ik aan mijn eigen depressie en angstklachten van 10 jaar geleden. En hoe moeilijk ik het vond dit te bespreken, er voor uit te komen en uiteindelijk een behandeling te zoeken die bij mij paste. Ook denk ik aan de grote stappen vooruit die ik vanaf die tijd heb gemaakt en hoeveel profijt ik daar vandaag de dag nog van ondervindt. En wat een voorsprong dat geeft in gesprekken met kinderen en jongeren met vergelijkbare problematiek in mijn spreekkamer. 

Ik gun dit meisje dezelfde grote stappen die ik gemaakt heb destijds en die veel veranderingen in mijn leven hebben gebracht. Ik heb zelf het idee dat dat haar zeker zal gaan lukken de komende periode. Ze is per slot van rekening nog maar 15 jaar oud! 

Neem contact op

Heb je vragen over de dienstverlening van Cedin? Stuur ons een bericht en we nemen zo spoedig mogelijk contact met je op.

Start met typen en druk op enter om te zoeken..